Ғасыр куәгері: Маргарита Михайловнаның ғұмыр жолы – ұрпаққа өнеге
Қарағанды қаласының құрметті тұрғыны, тыл еңбеккері, соғыс ардагерінің жесірі, абзал ана, ардақты әже Маргарита Михайловна Щербань жүз жасқа толды. Ғасыр жасаған кейуана мерейтойын туған шаңырағында атап өтті. Рухы қайратты, жүрегі жылы әжейді құттықтап, Германия мен Ресейден арнайы келген ағайын-туыс шаңырағына жиналды. Қуанышқа толы сәттің куәсі болып, біз де Маргарита апаның құтты үйінде болып қайттық.
Үйге аяқ басқаннан-ақ бұл шаңырақтың иесі – ерекше жан екенін сезінесің. Ширақ қимылы, әдемі күлкісі, сырбаз сөздері жүз жас дегенді еске де түсірмейді. Маргарита Михайловна – үш баланың анасы, алты немере мен алты шөберенің ардақ тұтар аяулы асылы. Бір ғасырға жуық ғұмырында талай қиындықты бастан өткерген кейуана – тұтас дәуірдің куәгері.
– Анамыздың мерейтойын жоғары деңгейде атап өттік. Бауырым, әпкем, жиендеріміз келді. Бір үйде бас қосып, көрісе алмай жүрген ағайынмен қауыштық. Әр сәті ерекше қуанышты болды, – дейді қызы Светлана Ягупова.
Маргарита апа еңбек жолын 1943 жылы бастап, 1987 жылға дейін тоқтаусыз қызмет еткен. Кеме жасау зауытында, Сібір мен Қиыр Шығыстағы кәсіпорындарда тер төгіп, ел экономикасының өркендеуіне үлес қосты. Ал Қарағандыға қоныс аударған 60 жыл бұрын есепшілік қызметке орналасып, адал еңбегімен абырой биігіне көтерілген.
– Соғыс кезінде жас болдық қой. Үнемі ашқұрсақ жүріп, бухгалтерияда жұмыс істедік. Жазда барлығымыз картошка ектік. Сонда да мойымадық, ел үшін еңбек еттік, – деп еске алады кейуана.
Жүз жыл – үлкен ғұмыр. Оның әр күні тынымсыз еңбекпен, соғыстан кейінгі ауыр кезеңдермен, балаларды өсіріп-жеткізумен өрілген. Қала басшылығы тарапынан айтылған құттықтаулар да – Маргарита Михайловнаның халқымызға сіңірген еңбегіне деген құрмет.
Алайда Маргарита апаның өзі үшін бұл жаста күннің емес, көңілдің бағасы қымбат. «Соғыс аяқталған сәтті есіңізде сақтадыңыз ба?» деген сауалымызға ол көз жасына ерік берді.
– Көшеге бәріміз жүгіріп шықтық. Қуаныштан жыладық. Фотоаппарат болса ғой деп армандадық. Ол қуаныш сөзбен айтып жеткізгісіз еді… – дейді соғыс жылдарының куәгері.
Иә, мұндай адамдардың естелігі – жеке тағдыр ғана емес, ұлт тарихының алтын қазығы. Өйткені дәл осындай естеліктер арқылы біз өткенімізді бағалап, болашаққа бағыт аламыз. «Ғасыр куәгерінің» ғибратты ғұмыры – бүгінгі ұрпаққа үлгі, ертеңгі ұрпаққа аманат.
Құралай КӨБЕНОВА,
«QH»